De arts zei: Verdronken

27 juli 2010 - 17:30 uur is onze zoon Joël van 2 jaar in de sloot terecht gekomen. Hij heeft waarschijnlijk tussen de 5 en 15 minuten in de sloot gelegen, voordat zijn broer Timo (5) zag hem liggen. Joël had op dat moment een vestje aan met felgekleurde strepen, waardoor hij snel opviel in het water. Dit vestje heeft hij anders nooit aan. Dat ik Joël juist toen dit opvallende vestje aangetrokken had, zie ik als leiding van God.

Mijn man heeft Joël voor dood uit de sloot gehaald en naar huis gedragen. Meteen ben ik gaan reanimeren en mijn man heeft 112 gebeld. Op zich ervaarde ik toen al Gods hulp en ondersteuning, want ondanks de paniek kon ik toch nog reanimeren. Joël was helemaal blauw, slap en koud. Hij vertoonde geen enkel teken van leven, ook niet tijdens het reanimeren. Ondertussen waren we constant voor hem aan het bidden. We waren radeloos, want we dachten echt dat we Joël verloren hadden. Omdat God dit tegen ons zei, hebben we de handen op zijn voorhoofd gelegd en leven over hem uitgesproken in de naam van Jezus. Hierna sloeg het reanimeren aan en begon hij zelf adem te halen en zachtjes te kreunen! Het was op zich al een groot wonder van God dat Joël weer tot leven gekomen was, maar ik was toen wel bezorgd dat Joël een hersenbeschadiging zou hebben. We baden daarom steeds of God ervoor wilde zorgen dat Joël geen hersenbeschadiging er aan over zou houden.
De ambulance teams en de politie arriveerden. Ook de traumahelikopter was opgeroepen. De arts van de traumahelikopter heeft Joël thuis onderzocht, een eerste behandeling gegeven. Joël ademde toen wel, maar verder reageerde hij nog nergens op. Het ambulancepersoneel zei dat dit kwam omdat zijn hersenen zonder zuurstof zijn geweest. Terwijl de arts en het ambulancepersoneel bezig waren om Joël te stabiliseren, heb ik enkele vrienden uit de kerk waarvan wij lid zijn, gebeld om gebed te vragen voor Joël. Zij hadden daarna o.a. alle gemeenteleden gebeld en zij hadden weer andere christenen gebeld. Zo waren er in korte tijd heel veel mensen voor Joël aan het bidden. Toen Joël stabiel genoeg was, is hij naar het Erasmus/ Sophia Kinderziekenhuis gebracht.
Bij de spoedeisende hulp werd Joël langzaam opgewarmd (hij was onderkoeld) en er werden longfoto’s gemaakt. Ook werd er bloed afgenomen bij hem.  Joël moest op de IC blijven ter observatie. Zijn hartslag, hartritme, saturatie, ademhaling en bloeddruk werden constant in de gaten gehouden. Men zei dat er bij dit soort gevallen complicaties kunnen optreden zoals een longontsteking of een tegenreactie van het lichaam op verdrinking, waardoor symptomen van een tweede verdrinking kunnen optreden. Doordat de hersenen van Joël zonder zuurstof zijn geweest, bestond het risico dat hij een hersenbeschadiging had opgelopen. De saturatie (zuurstofgehalte in het bloed ) was te laag. Joël kreeg daarvoor nog steeds zuurstof toegediend. Ook kreeg hij via een infuus vloeistof toegediend om zijn bloeddruk weer op peil te brengen. Zijn ademhaling was veel te snel en onregelmatig. Hij hoestte ook steeds, vanwege het slootwater dat nog in zijn longen zat.
De verpleegkundige zei tegen mij dat het geen zin had om bij hem te blijven voor in het geval hij wakker zou worden, omdat hij te ziek en te moe was daarvoor. Dezelfde avond om 21: 00 uur is Joël echter al steeds actiever geworden en hij begon weer te praten! Hij wist bijvoorbeeld gedetailleerd te vertellen hoe hij in de sloot gevallen was. Halverwege de nacht begon hij een eigengemaakt lied te zingen; aan het einde ervan riep hij luidkeels drie keer ”halleluja!” door de IC. Ook had hij het steeds over het liedje van kerstfeest. Later ontdekten we dat hij het lied "Ere zij God" bedoelde. Dit vonden we wel heel bijzonder! Aan het einde van de nacht mocht het zuurstofmasker eraf en tegen de morgen was Joël stabiel genoeg en werd de meeste bewakingsapparatuur verwijderd.
De dag daarna was Joël meteen erg actief. Hij praatte volop, wilde alle slangetjes, snoertjes en het infuus lostrekken en hij wilde uit bed. De saturatie in zijn bloed was nog te laag en daarom moest hij nog aangesloten blijven op de monitor om de saturatie te meten. Daarom mocht hij nog niet uit bed. Wel mocht mocht Joël van de IC naar de mediumcare. De saturatie was nog steeds niet maximaal (100), maar rond de 92. Daarom werd deze nog steeds bewaakt. Het viel op dat Joël heel alert was. Hij maakte grapjes en hij wist alles nog. Hieruit bleek dat hij waarschijnlijk geen hersenbeschadiging had opgelopen! Dit vonden ze in het ziekenhuis een wonder. Ook vonden ze in het ziekenhuis dat Joël wel heel veel kracht had om te herstellen! Wij zagen dit als een gebedsverhoring!
Nog een dag later was de saturatie in zijn bloed weer goed.'s  Middags werd Joël uit het ziekenhuis ontslagen. Hij hoefde zelfs niet meer terug te komen voor controle! De kinderarts kon geen ruis meer horen bij zijn longen. Ze vond het wel wonderlijk dat Joël zo snel weer hersteld was, dat hij zelfs geen hersenbeschadiging er aan overgehouden had en dat hij ook geen longontsteking gekregen had, ondanks het vieze slootwater dat hij binnengekregen had. De kinderarts zei: “Hier moet wel een hogere macht de hand in hebben gehad”. Wij hebben haar verteld dat wij wel weten wie die hogere macht is: onze liefdevolle Vader in de hemel ! Joël betekent:Jaweh is God of Jaweh is mijn God. God heeft nu in Joëls leven heel duidelijk laten zien dat Hij de levende, almachtige God is, die ook nu nog wonderen doet!
Met Joël gaat het nog steeds heel goed ! Hij is weer heel levendig, bijdehand en reageert precies hetzelfde als voor het ongeval. Als je hem nu ziet, zou je bijna niet geloven dat hij ruim een week geleden helemaal slap, blauw en koud was, niet ademde en nergens op reageerde. Het is zo'n verschil! We kunnen er gewoon niet over uit. Het is alsof we Joël voor de tweede keer van God gekregen hebben. Zo voelt het ook echt. We kijken in verwondering naar hem, zoals je naar je pasgeboren kindje kijkt. We zien allerlei leuke, grappige, mooie dingetjes aan hem alsof we die voor de eerste keer zien. Het is zo apart om dit mee te maken. We beseffen dat het ook heel anders had kunnen zijn. Joël had ook dood kunnen zijn of in coma kunnen liggen. Hij had lichamelijk en/of verstandelijk gehandicapt kunnen zijn door een hersenbeschadiging. Gelukkig is niets van dat alles hem overkomen. Het is alsof er nooit iets gebeurd is.

God deed wonder op wonder; Joël is niet alleen weer tot leven gekomen, maar hij is ook nog eens heel snel hersteld en bovendien heeft hij geen hersenbeschadiging opgelopen, hij heeft geen longontsteking gekregen en er zijn geen complicaties opgetreden!  Hij is zelfs niet eens verkouden geworden, ondanks dat hij onderkoeld is geweest. We hebben bij Joël ook helemaal niets gemerkt van een trauma of angstige dromen, ondanks dat hij nog heel gedetailleerd weet wat er gebeurd is en de plek nog precies kan aanwijzen waar hij in het water viel . Ook dit is wonderlijk. Het hele gezin heeft overigens geen last van een trauma gehad. God doet geen half werk; het wonder is compleet! Aan God alle dank en eer!!

Moeder Corina Verschoor